Virkur eignarhlutur í vátryggingafélögum

Fjármálaeftirlitið metur hvort aðilar séu hæfir til að fara með virkan eignarhlut í vátryggingafélagi. Ákvæði um virka eignarhluti í vátryggingafélögum koma fram í X. kafla laga nr. 100/2016 um vátryggingastarfsemi. Fjármálaeftirlitið fer með mat á hæfi aðila til að fara með virkan eignarhlut sem og viðvarandi mat til þess að tryggja að aðilar uppfylli hæfisskilyrði á hverjum tíma.

Þeir aðilar er fara með virkan eignarhlut eru ekki eftirlitsskyldir aðilar með sama hætti og þeir sem stunda leyfisskylda starfsemi. Þeir sem hafa heimild til að fara með virkan eignarhlut eru þó háðir ýmsum lagaskilyrðum sem Fjármálaeftirlitið hefur eftirlit með að séu uppfyllt auk þess sem lögin leggja á framangreinda aðila ýmsar skyldur.

Virkur eignarhlutur

Virkur eignarhlutur telst bein eða óbein eignarhlutdeild í félagi sem nemur 10% eða meira af hlutafé eða atkvæðisrétti eða önnur hlutdeild sem gerir kleift að hafa veruleg áhrif á stjórnun viðkomandi félags, sbr. 44. tölulið 1. mgr. 6. gr. vtsl.

Mat Fjármálaeftirlitsins á því hvort virkur eignarhlutur hafi myndast grundvallast á aðstæðum í hverju tilviki fyrir sig.

Óbein hlutdeild aðila nægir til þess að hann verði talinn eigandi virks eignarhlutar í skilningi ákvæðis 44. töluliðar 1. mgr. 6. gr. vtsl. Því er ekki nauðsynlegt að aðili sé sjálfur eigandi hlutafjárins eða atkvæðisréttarins, heldur nægir að hann ráði með einhverjum öðrum hætti yfir virka eignarhlutnum. Þannig getur aðili verið talinn fara með virkan eignarhlut á grundvelli óbeinnar hlutdeildar sem myndast t. d. með yfirráðum eins aðila yfir lögaðila sem á virkan eignarhlut í fyrirtæki. Aðili gæti einnig verið talin ráða yfir virkum eignarhlut með því að eignast ráðandi eignarhlut í móðurfélagi ef samanlagður hlutur þess og dótturfélags í vátryggingafélagi er yfir þeim mörkum sem ákvarða hvað teljist virkur eignarhlutur.

Í ljósi þess að þau ákvæði laganna sem snúa að virkum eignarhlut í vátryggingafélögum byggja á tilskipun 2009/138/ESB hefur Fjármálaeftirlitið við skýringu á því hvenær um samstarf er að ræða litið til viðmiðunarreglna evrópsku eftirlitsstofnananna á fjármálamarkaði frá 2016. Þar er tilgreint að samstarf geti meðal annars verið fyrir hendi ef einn eða fleiri hafa gert með sér samkomulag um að einn þeirra eða fleiri saman ráði yfir eða nái virkum eignarhlut í félagi, hvort sem samkomulagið er formlegt eða óformlegt, skriflegt, munnlegt eða með öðrum hætti.

Í 45. tölul. 1. mgr. 6. gr. vtsl. er kveðið á um hvað teljist vera yfirráð. Ráða má af ársreikningalögum að það ræður úrslitum um myndun óbeinnar hlutdeildar að lögaðili teljist vera í aðstöðu til að stjórna og taka ákvarðanir fyrir virka eigandann. Dæmi um slík óbein yfirráð er t.d. þegar lögaðili skipar meirihluta stjórnarmanna í virka eigandanum og/eða hefur rétt til að skipa eða víkja frá meirihluta stjórnar í virka eigandanum.

Þá gætu óbein yfirráð myndast ef eignarhald í virka eigandanum er mjög dreift með þeim afleiðingum að stærsti einstaki eigandinn stýrir ákvörðunum virka eigandans í raun.

Sá möguleiki er einnig fyrir hendi að tengsl í skilningi 29. tölul. 6. gr. vtsl. leiði til óbeinna yfirráða. Slík óbein yfirráð gætu t.d. myndast ef tveir eða fleiri lögaðilar sem eiga eignarhlut/atkvæðisrétt í virkum eiganda, eru í samráði um stjórnun hans.

Með hliðsjón af framangreindu getur óbein hlutdeild lögaðila í vátryggingafélagi meðal annars myndast með:

1) yfirráðum, beinum eða óbeinum í skilningi 45. tölul. 6. gr. vtsl. og

2) þegar samanlagður eignarhlutur móður- og dótturfélags er 10% eða meiri hlutdeild í vátryggingafélagi, sbr. 44. tölul. 1. mgr. 6. gr. vtsl.

Virkur eignarhlutur getur einnig myndast með annarri hlutdeild sem gerir kleift að hafa veruleg áhrif á stjórnun félags. Dæmi um slíka hlutdeild getur verið þegar aðili fer með eignarhlut undir 10% en situr jafnframt í stjórn viðkomandi félags. Auk þess getur slík hlutdeild myndast þegar aðili fer með eignarhlut undir 10% en eignarhald annarra hluthafa er mjög dreift.

Tilkynning aðila sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut

Samkvæmt 58. gr. vtsl. skal aðili sem hyggst eignast, einn sér eða í samstarfi við aðra, virkan eignarhlut í vátryggingafélagi tilkynna Fjármálaeftirlitinu fyrir fram um áform sín. Hið sama á við hyggist aðili, einn sér eða í samstarfi við aðra, auka svo við eignarhlut sinn að virkur eignarhlutur fari yfir 20%, 30% eða 50% eða nemi svo stórum hluta að vátryggingafélag verði talið dótturfyrirtæki hans.

Í 62. gr. vtsl. segir að tilkynni aðili sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut ekki Fjármálaeftirlitinu um fyrirhuguð áform sín, þrátt fyrir að honum sé það skylt samkvæmt 58. gr. vtsl., þá fellur niður atkvæðisréttur sem fylgir þeim hlutum sem eru umfram það sem hann átti áður. Fjármálaeftirlitið tilkynnir viðkomandi vátryggingafélagi um brottfall atkvæðisréttarins fái stofnunin vitneskju um kaupin eða aukninguna. Skal Fjármálaeftirlitið krefjast þess að hlutaðeigandi sendi inn tilkynningu í samræmi við ákvæði 58. gr. vtsl. Um málsmeðferð fer að öðru leyti skv. 59.-61. gr. vtsl. Geri Fjármálaeftirlitið ekki athugasemdir við að viðkomandi aðili eignist eða auki við virkan eignarhlut öðlast hann atkvæðisrétt í samræmi við eignarhlut sinn.

Berist tilkynning hlutaðeigandi ekki innan fjögurra vikna frá því að Fjármálaeftirlitið krafðist tilkynningar getur það krafist þess að hann selji þann hluta eignarhlutarins sem er umfram það sem hann átti áður. Skal Fjármálaeftirlitið setja tímamörk í því skyni og skal fresturinn ekki vera skemmri en tveir mánuður. Sé hlutur ekki seldur á tilskildum tíma er Fjármálaeftirlitinu heimilt að beita aðila dagsektum samkvæmt lögum um opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi.

Tilkynning eiganda um aðilaskipti

Hyggist eigandi virks eignarhlutar draga svo úr hlutafjár- eða stofnfjáreign sinni eða atkvæðisrétti að hann eigi ekki virkan eignarhlut eftir það skal hann tilkynna það Fjármálaeftirlitinu fyrir fram og einnig hver eignarhlutur hans muni verða, sbr. 64. gr. vtsl. Fari eignarhluturinn niður fyrir 20%, 30%, 50% eða svo mikið að vátryggingafélagið hættir að vera dótturfyrirtæki hlutaðeigandi skal það einnig tilkynnt. Sama á við ef hlutfallslegur eignarhlutur eða atkvæðisréttur rýrnar vegna hlutafjár- eða stofnfjáraukningar.

Tilkynning vátryggingafélags um aðilaskipti

Þegar hlutafjár- eða stofnfjáreign í vátryggingafélagi fer yfir eða undir þau mörk sem tilgreind eru í 1. mgr. 58. gr. vtsl. skal stjórn þess tilkynna Fjármálaeftirlitinu um það án ástæðulauss dráttar, sbr. 65. gr. vtsl.

Eigi sjaldnar en einu sinni á ári skulu vátryggingafélög skv. 2. mgr. 66. gr. vtsl. tilkynna Fjármálaeftirlitinu um þá hluthafa sem eiga virkan eignarhlut í þeim og um hlutafjáreign hvers þeirra.

 

Upplýsingar í tilkynningu

Í 3. mgr. 58. gr. vtsl. er kveðið á um hvaða upplýsingar skulu fylgja tilkynningu til Fjármálaeftirlitsins. Þá er í 3. mgr. 60. gr. vtsl. kveðið á um að ef sá sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut lögaðili skulu framangreindar upplýsingar eiga við um lögaðilann sjálfan, stjórnarmenn hans, forstjóra og þá einstaklinga og lögaðila sem eiga virkan eignarhlut í lögaðilanum. Skal þá enn fremur upplýst um endurskoðanda lögaðilans. Skulu upplýsingarnar studdar gögnum eftir því sem það á við.

Skylda til að tilkynna um virkan eignarhlut á jafnt við um þá sem hyggjast eignast virkan eignarhlut með beinni eða óbeinni hlutdeild eða með annarri hlutdeild sem sem gerir kleift að hafa veruleg áhrif á stjórnun viðkomandi félags.

Fjármálaeftirlitið hefur gefið út og birt opinberlega sérstaka gátlista, sem finna má í finna í þjónustugátt stofnunarinnar, vegna upplýsingagjafar í tengslum við tilkynningu aðila skv. 58. gr. vtsl. Gátlistarnir voru unnir með hliðsjón af leiðbeinandi tilmælum samstarfsnefnda evrópskra eftirlitsstofnana á fjármálamarkaði (e. Committees of European Financial Supervisors (EBA, ESMA og EIOPA)) um mat á aðilum sem hyggjast eignast eða auka við virkan eignarhlut í aðila á fjármálamarkaði  (e. Guidelines for the Prudential Assessment of Acquisitions and Increases in Holdings in the Financial Sector required by Directive 2007/44/EC) og (e. Joint Guidelines on the prudential assessment of acquisitions and increases of qualifying holdings in the financial sector).

Tilkynning aðila sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut í vátryggingafélagi skal innihalda umbeðnar upplýsingar samkvæmt gátlistum er tengjast tilkynningu um virkan eignarhlut.Upplýsingarnar skulu settar fram á skýran og skilmerkilegan hátt ásamt því að vísað sé til viðeigandi töluliða í gátlistunum svo ekki þurfi að koma til frekari upplýsingaöflunar af hálfu Fjármálaeftirlitsins.

Fjármálaeftirlitið vekur athygli á því að röng eða ófullnægjandi upplýsingagjöf getur varðað við lög.

Mat á hæfi fyrirhugaðs eiganda

Tilgangur lagaákvæða um mat Fjármálaeftirlitsins á hæfi fyrirhugaðs eiganda virks eignarhlutar er einkum sá að draga úr hættunni á að stórir hluthafar í vátryggingafélögum hafi skaðleg áhrif á heilbrigðan og traustan rekstur fyrirtækjanna og virkni markaðarins. Þannig er reynt að koma í veg fyrir að stórir hluthafar geti beitt áhrifum sem kunna að fylgja eignarhaldi í þeim tilgangi að afla sjálfum sér ávinnings á kostnað fyrirtækisins, annarra hluthafa eða viðskiptamanna fyrirtækisins. Jafnframt kann hegðun og orðspor stórs hluthafa að hafa áhrif á það traust sem fyrirtækið nýtur.

Fram kemur í 61. gr. vtsl. að Fjármálaeftirlitið skuli leggja mat á það hvort sá sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut sé hæfur til að eiga eignarhlutinn með tilliti til heilbrigðs og trausts reksturs vátryggingafélags. Með ákvæðinu er því lögð sú skylda á herðar Fjármálaeftirlitsins að leggja mat á hæfi fyrirhugaðs eiganda á grundvelli þeirra gagna sem hann hefur lagt fram og eftir atvikum þeirra gagna sem stofnunin hefur sjálf aflað.

Skal mat Fjármálaeftirlitsins grundvallast á öllum eftirfarandi atriðum:

1. Orðspori þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut.

2. Orðspori og reynslu þess sem mun veita vátryggingafélaginu forstöðu komi til hinna fyrirhuguðu kaupa eða aukningar eignarhlutar.

3. Fjárhagslegu heilbrigði (e. financial soundness) þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut í vátryggingafélaginu, einkum með tilliti til þess reksturs sem vátryggingafélagið hefur með höndum.

4. Hvort eignarhald þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut skapar hættu á hagsmunaárekstrum á fjármálamarkaði.

5. Stærð þess hlutar eða atkvæðisréttar sem sá sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut hyggst fjárfesta í.

6. Hvort ætla megi að eignarhald þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut muni torvelda eftirlit með hlutaðeigandi vátryggingafélagi eða hafa áhrif á hvort það muni fylgja lögum og reglum sem um starfsemi þess gilda. Við mat á því skal m.a. horft til fyrri samskipta þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut við Fjármálaeftirlitið eða önnur stjórnvöld, til þess hvort náin tengsl þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut við einstaklinga eða lögaðila geti að mati Fjármálaeftirlitsins hindrað það í eðlilegum eftirlitsaðgerðum og hvort lög og reglur, sem gilda um þann sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut, hindri eðlilegt eftirlit.

7. Hvort ætla megi að eignarhald þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut muni leiða til peningaþvættis eða fjármögnunar hryðjuverka, eða geti aukið líkur á að slíkt athæfi verði látið viðgangast innan hlutaðeigandi vátryggingafélags.

8. Hvort sá sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut hefur gefið Fjármálaeftirlitinu umbeðnar upplýsingar ásamt fylgigögnum og þær upplýsingar hafa reynst réttar.

Sömu sjónarmið gilda um mat á hæfi aðila sem hyggst eignast virkan eignarhlut með beinni eða óbeinni hlutdeild eða með annarri hlutdeild sem gerir kleift að hafa veruleg áhrif á stjórnun viðkomandi félags.

Framangreint ákvæði inniheldur þá þætti sem Fjármálaeftirlitið þarf að hafa til hliðsjónar við mat á hæfi fyrirhugaðs virks eiganda. Í ljósi þess að ákvæðið byggir á tilskipun 2009/138/ESB hefur stofnunin við skýringu þess meðal annars til hliðsjónar viðmiðunarreglur evrópsku eftirlitsstofnananna á fjármálamarkaði frá 2016.

Í sjötta tölulið 1. mgr. 61. gr. laganna er kveðið á um að líta skuli til þess hvort náin tengsl þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut við einstaklinga eða lögaðila geti að mati Fjármálaeftirlitsins hindrað það í eðlilegum eftirlitsaðgerðum. Jafnframt kemur fram í 4. mgr. 68. gr. laga um vátryggingastarfsemi að telji Fjármálaeftirlitið að náin tengsl hindri eftirlit með starfsemi vátryggingafélags skal það fara fram á að tengslin verði strax rofin, nema það telji aðrar ráðstafanir fullnægjandi. Náin tengsl eru skilgreind í 29. tölulið 1. mgr. 6. gr. laga um vátryggingastarfsemi sem þegar tveir eða fleiri aðilar, einstaklingar eða lögaðilar, tengjast í gegnum yfirráð eða hlutdeild, eða aðstæður þar sem tveir eða fleiri aðilar, einstaklingar eða lögaðilar, eru varanlega tengdir einum og sama aðilanum yfirráðatengslum.

Leiki vafi á því, að mati Fjármálaeftirlitsins, hver sé eða verði raunverulegur eigandi virks eignarhlutar skal það tilkynna þeim sem sendi tilkynningu, samkvæmt 58. gr. vtsl., eða vátryggingafélaginu sem um ræðir, ef ekki næst til þess sem tilkynnti, að eftirlitið telji viðkomandi ekki hæfan til þess að fara með eignarhlutinn, sbr. 67. gr. vtsl.

Tímafrestir

Samkvæmt 1. mgr. 60. gr. vtsl. skal Fjármálaeftirlitið eigi síðar en tveimur starfsdögum eftir móttöku tilkynningar samkvæmt 58. gr. vtsl. staðfesta móttöku hennar. Mikilvægt er að allar umbeðnar upplýsingar fylgi með tilkynningu en að öðrum kosti getur Fjármálaeftirlitið ekki staðfest móttöku tilkynningarinnar.

Telji Fjármálaeftirlitið að afla þurfi ítarlegri upplýsinga en þeirra sem upp eru taldar í 58. gr. vtsl. frá þeim sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut getur það krafið viðkomandi um þær. Slík krafa skal sett fram eigi síðar en fimmtíu starfsdögum eftir móttöku tilkynningar. Fjármálaeftirlitið hefur sextíu starfsdaga til þess að meta hvort það telur þann sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut hæfan til að fara með eignarhlutinn. Sé óskað eftir viðbótarupplýsingum frá viðkomandi bætist bið eftir upplýsingunum við dagafjölda, þó ekki umfram tuttugu virka daga. Ef sá sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut er staðsettur í ríki utan Evrópska efnahagssvæðisins, eða hann lýtur ekki opinberu fjármálaeftirliti innan Evrópska efnahagssvæðisins, bætist bið eftir upplýsingum við dagafjölda, þó ekki umfram þrjátíu virka daga, sbr. 2. mgr. 60. gr. vtsl.

Samkvæmt 2. mgr. 58. gr. vtsl. geta kaup á virkum eignarhlut ekki komið til framkvæmda fyrr en tímafrestur Fjármálaeftirlitsins til að taka málið til skoðunar samkvæmt 1. málsl. 2. mgr. 59. gr. vtsl. er liðinn eða niðurstaða Fjármálaeftirlitsins liggur fyrir. Á meðan Fjármálaeftirlitið hefur ekki tilkynnt um niðurstöðu sína, eða tímafrestur samkvæmt 1. mgr. 60. gr. laganna er ekki liðinn, er þeim sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut óheimilt að taka þátt í ákvörðunum um breytingar á fjárhagslegri stöðu, eignauppbyggingu, rekstri, starfsemi og innri starfsreglum nema að fengnu sérstöku samþykki Fjármálaeftirlitsins. Ákvæði 2. mgr. 58. gr. eiga þó ekki við um meðferð eignarhlutar sem aðili átti fyrir eða er ekki umfram virkan eignarhlut.

Óski Fjármálaeftirlitið eftir frekari upplýsingum vegna tilkynningar um virkan eignarhlut og þær ekki borist innan þeirra tímamarka sem tilgreindir eru í 60. gr. laganna eða þær eru ófullnægjandi að mati Fjármálaeftirlitsins getur Fjármálaeftirlitið tekið ákvörðun á grundvelli fyrirliggjandi upplýsinga. Fjármálaeftirlitið skal rökstyðja niðurstöðu sína fyrir viðkomandi.

Liggi niðurstaða Fjármálaeftirlitsins á hinn bóginn ekki fyrir innan þess tímafrests sem kveðið er á um í 1. mgr. 60. gr. vtsl. skal litið svo á að Fjármálaeftirlitið hafi ekki athugasemdir við fyrirætlanir þess sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut í hlutaðeigandi vátryggingafélagi, sbr. 2. mgr. 59. gr. vtsl.

Niðurstaða mats á hæfi

Tilkynning til aðila sem telst hæfur

Fjármálaeftirlitið tilkynnir aðila sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut innan tímafrests samkvæmt 1. mgr. 60. gr. vtsl. komist stofnunin að þeirri niðurstöðu að viðkomandi sé hæfur til að fara með eignarhlutinn. Jafnframt birtir Fjármálaeftirlitið slíka tilkynningu á vefsíðu stofnunarinnar.

Hafi sá sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut eigi ráðist í þær fjárfestingar sem hann hafði tilkynnt Fjármálaeftirlitinu innan sex mánaða frá því að niðurstaða þess lá fyrir skal hann tilkynna því að nýju um fyrirhugaða fjárfestingu sína, sbr. 3. mgr. 59. gr. vtsl. Ákvæði 58. – 61. gr. vtsl. gilda þá um þá tilkynningu og viðbrögð Fjármálaeftirlitsins við henni.

Tilkynning til aðila sem telst ekki hæfur

Telji Fjármálaeftirlitið þann sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut ekki hæfan til þess að fara með eignarhlutinn skal það tilkynna viðkomandi um það. Fjármálaeftirlitið skal rökstyðja niðurstöðu sína fyrir viðkomandi, sbr. 59. gr. vtsl. Niðurstaða Fjármálaeftirlitsins skal vera skrifleg og tilkynnt þeim sem hyggst eignast eða auka við virkan eignarhlut eigi síðar en tveimur virkum dögum eftir að niðurstaðan lá fyrir, sbr. 2. mgr. 59. gr. vtsl.

Eignist aðili eða auki við virkan eignarhlut þrátt fyrir að Fjármálaeftirlitið hafi komist að þeirri niðurstöðu að hann sé ekki hæfur til að eignast eða auka við hlut sinn fellur niður atkvæðisréttur aðila umfram lágmark þess hlutar sem telst virkur eignarhlutur, sbr. 63. gr. vtsl. Viðkomandi aðila er skylt að selja þann hluta eignarhlutarins sem er umfram það sem hann átti áður og niðurstaða Fjármálaeftirlitsins tók til. Fjármálaeftirlitið setur tímamörk í því skyni og skal fresturinn ekki vera skemmri en tveir mánuðir. Sé hlutur ekki seldur á tilskildum tíma er Fjármálaeftirlitinu heimilt að beita aðila dagsektum samkvæmt lögum um opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi. Aðili öðlast fyrri atkvæðisrétt að sölu lokinni.

Tímagjald fyrir afgreiðslu tilkynningar

Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. gjaldskrár Fjármálaeftirlitsins nr. 924/2017 skal greiða tímagjald fyrir vinnslu umsóknar um virkan eignarhlut sem nemur 15.000 krónum í samræmi við fjölda vinnustunda sem stofnunin þarf að verja í afgreiðslu tilkynningar um virkan eignarhlut.

Gjaldið skal greitt samkvæmt reikningi sem gefinn er út við lok afgreiðslu, sbr. 2. mgr. 2. gr. gjaldskrárinnar.

 

Viðvarandi eftirlit

Upplýsingaskylda virks eiganda

Samkvæmt 1. mgr. 66. gr. vtsl. getur Fjármálaeftirlitið krafist hvers konar gagna og upplýsinga frá einstaklingum eða lögaðilum sem eiga eða fara með eignarhlut í vátryggingafélagi í því skyni að meta hvort þeir teljist hæfir til að fara með virkan eignarhlut samkvæmt X. kafla laganna. Fjármálaeftirlitið getur krafist sömu upplýsinga frá einstaklingum eða lögaðilum sem hafa selt eignarhlut eða haft milligöngu um viðskipti með eignarhlut. Lagaákvæði um þagnarskyldu takmarka ekki skyldu til þess að veita upplýsingar og aðgang að gögnum.

Teljist einstaklingur eða lögaðili ekki lengur hæfur til að fara með virkan eignarhlut er heimilt að veita hæfilegan frest til úrbóta sé það unnt að mati Fjármálaeftirlitsins. Verði úrbótum ekki komið við eða frestur sem Fjármálaeftirlitið hefur veitt skal Fjármálaeftirlitið grípa til úrræða sem getið er í 63. gr. vtsl.

68. gr. vtsl. kveður á um að fari aðili, sem á virkan eignarhlut í vátryggingafélagi, þannig með hlut sinn að það skaði heilbrigðan og traustan rekstur þess að mati Fjármálaeftirlitsins skal það grípa til viðeigandi ráðstafana til að varna því. Viðeigandi ráðstafanir geta m.a. falist í að ákveða að hlut fylgi ekki atkvæðisréttur, að leggja fyrir hlutaðeigandi vátryggingafélag að grípa til ráðstafana sem draga úr skaðlegum áhrifum hluthafans, svo sem lögbanns, eða að leggja fyrir stjórn hlutaðeigandi vátryggingafélags að boða til hluthafafundar þar sem háttsemi hluthafans skal tekin fyrir. Fulltrúa Fjármálaeftirlitsins skal heimilt að sækja fundinn og taka þar til máls. Við mat á því hvort gripið skuli til ráðstafana skv. 1. mgr. skal m.a. höfð hliðsjón af þeim viðmiðum sem talin eru upp í 61. gr. vtsl. Að auki skal höfð sérstök hliðsjón af því hvort staða eða háttsemi viðkomandi aðila sé til þess fallin að rýra traust almennings á hlutaðeigandi vátryggingafélagi verði hún opinber. Telji Fjármálaeftirlitið að náin tengsl hindri eftirlit með starfsemi vátryggingafélags skal það fara fram á að tengslin verði strax rofin, nema það telji aðrar ráðstafanir fullnægjandi.

Til baka





Language


Þessi síða notar vefkökur.
Lesa meira

X
Þetta vefsvæði byggir á Eplica